รักนั้นไม่สวยงาม หากเธอไม่เข้าใจในรัก
เธอคงเหงา เธอคงเศร้า เธอคงทุกข์ใจ
หากเธอไม่เปิดใจอีกครั้งความรักครั้งใหม่
จะไม่อาจข้ามเข้ามา เเล้วเธอจะทรมาณ
จากสิ่งที่เรียกว่า ความกลัว
ความกลัว คำนี้กัดกินจิตใจ
หากไร้จิตใจ ความรักมิอาจเกิด
เหมือนฝุ่นผง ที่ไม่รักใคร
แต่จะเกาะยิดติดกับสิ่งที่ไม่อาจอยู่ร่วมได้
สักวันบางเวลาต้องถูกชะล้างไป
จิตใจที่ไม่มีรัก มันไม่ต่างกับเม็ดฝุ่น
ที่ไม่มีใครต้องการ
สักนิดหากเธอมีรัก ความหวังย่อมเกิด
ขอเพียงเปิดใจ ความรักจะพรั่งพรูเข้ามา
จงรักให้เป็น ความรักไม่อาจทำร้ายเธอได้
ฝุ่นผงจะมีค่าถ้าก่อเกิดสะสมเป็นพื้นดิน
เหมือนใจที่ต้องใช้เวลาสะสมความรัก
ทุกอย่างอยู่ที่เธอ....
